Virtuele henro’s toen reizen niet kon
Tijdens de COVID-periode was reizen natuurlijk niet mogelijk. Op de internationale Facebook-groep nam ik daarom deel aan een virtuele henro, waarin we gezamenlijk van tempel naar tempel ‘liepen’ en onze ervaringen deelden. De verhalen van mijn ‘reisgenoten’ maakten het verlangen om terug te gaan alleen maar groter. Toen de organisatie achter de henro-houses een crowd-funding-actie opstartte, heb ik hen gesponsord. Ook via hen kon ik de tocht herbeleven. Op Youtube zijn leuke video’s verschenen waarop de hosts en andere henro met een vlag met daarop de namen van de sponsors, en dus ook de mijne, de henro aflegden.
In het echt toch beter
Door zo af en toe bij elkaar te komen met de Nederlandse henro uit onze (kleine) Facebook-groep, bleef het virus onder controle. En jawel, begin 2023 ging Japan weer open!. Margreet Botter, een van de henro uit de Facebook-groep, stapte direct op het vliegtuig. Haar verslag maakte dat ik mijn tweede henro ging plannen. Inmiddels heeft Margreet al in diverse magazines verteld over haar tocht. Kijk maar eens in de Happinez of op de site van wandel.nl
De shikoku 108: een extra uitdaging met de 20 Bekkaku
De shikoku 108 worden het dit keer. Dit keer besluit ik om mijn tocht wat langer te maken. Naast de 88 tempels van de ‘reguliere’ tocht, bezoek ik ook de 20 Bekkaku. Dat zijn tempels die ook een verbinding met de henro hebben en sinds 1968 (laat dat nou mijn geboortejaar zijn) een semi-officiële status hebben. Een deel van deze tempels ligt op uitzonderlijke plekken: hoog op een berg of op een belangrijke plaats. Om ze allemaal te bezoeken moet ik ongeveer 300 km extra wandelen.
De planning is rond: het wordt begin 2024
Zakelijk moet ik natuurlijk in staat zijn om er een maand of twee tussenuit te gaan. Als zzp’er kan ik een deel van mijn werk plannen. Dankzij de flexibiliteit van één van mijn opdrachtgevers, het Studiecentrum voor Bedrijf en Overheid, kan ik twee trainingen die ik jaarlijks verzorg iets later opstarten dan ‘gewoonlijk’. Daardoor heb ik tussen half februari en half april geen vaste verplichtingen. Als dat geregeld is, leg ik mijn vluchten vast: op 15 februari 2024 ga ik heen en op 9 april van dat jaar kom ik weer terug.
De shikoku 108 voorbereiden en afspraken maken
Op basis van de ervaring van mijn eerdere henro, besluit ik dit keer te starten in Koyasan. Daarmee pik ik de route weer op waar ik vorige keer stopte. Vanuit Koyasan wil ik eigenlijk wandelend naar Wakayama om daar de boot naar Shikoku te nemen, maar dat is te ver. Daarom besluit ik de berg af te wandelen, dan de trein te nemen naar Wakayma en daar met de ferry naar Shikoku te varen.
Meeting-up met Oliver Dunskus
Terwijl ik bezig ben dat vast te leggen heb ik contact met Oliver Dunskus, moderator van een Europese/ internationale henro-groep op Facebook. Hij blijkt tegelijk met mij op Shikoku te zijn en het lijkt ons leuk om elkaar te ontmoeten. Dat betekent dat ik na mijn aankomst op Shikoku door zal reizen naar Matsuyama. Omdat ik mijn wandeltocht toch in Tokushima wil starten, besluit ik dat ik na onze ontmoeting weer terug zal gaan naar Tokushima om daar bij tempel 17 ‘officieel’ te starten. Dat betekent ook, dat ik aan het eind van mijn tocht de tempels 1 tot en 16 en Bekkaku 1 en 2 nog moet bezoeken. Dat is op voorhand nog niet te plannen: dat komt later wel.
Goed voorbereid starten
Als voorbereiding leg ik de overnachtingen voor de eerste vier dagen vast: Koyasan, Tokushima, Matsuyama en weer Tokushima. Op Shikoku komt de rest wel!