20 februari 2024 – Vanochtend ben ik bijtijds wakker, terwijl het ontbijt pas om 7:00 uur klaarstaat. Ik pak mijn spullen in, neem mijn rugzak en tempeltasje alvast mee naar beneden en kan zowaar aanschuiven voor mijn warme ontbijt. Een heel vriendelijke en behulpzame dame heeft het voor me klaargemaakt. Ze helpt vandaag blijkbaar in de tempel en ik ben haar dankbaar voor het eten. Na een welgemeend Gochisōsama deshita, een beleefdheidsvorm waarin haar bedank voor het eten, neem ik afscheid van haar.
Schoenen aan en gaan!
Rond 7:15 uur trek ik in het halletje mijn wandelschoenen weer aan en kan ik op weg. Eerst nog even mijn rugzak wat bijstellen en dan verlaat ik de tempel. Bij de gate keer ik me om, buig en bedank even voor de genoten gastvrijheid. Dan wandel ik de rode brug weer over op weg naar mijn eerste Bekkaku.
Het is prima wandelweer
Het wandelen gaat vandaag prima en ik maak lekker kilometers. Onderweg loop ik even aan bij Hosen-ji. In 2019 bood die tempel nog tsuyado aan. Een Japanse pelgrim die ik onderweg een aantal keer tegenkwam, had daar geslapen. Helaas ziet de tempel er nu verlaten en vervallen uit. Ik heb het idee dat er niemand meer is die daar ceremonies houdt. Maar ik kan me natuurlijk vergissen. Ik doe er een kort ritueel en pauzeer eventjes.
Pauze bij een Lawson’s
Vandaag wandel ik grotendeels langs wat kleinere weggetjes waar nauwelijks verkeer op te bekennen is. Na Hosen-ji kom ik bij een wat grotere weg aan. Bij de kruising is een Lawson’s te vinden, waar ik even naar binnen loop om koffie te halen. Die drink ik buiten-zittend op voor de konbini. Dan wandel ik een stukje terug om weer een binnenweggetje op te zoeken. Dat leidt me langs een aantal akkertjes weer terug naar de grotere weg.
Katsuura revisited
Katsuura haalt herinneringen naar boven aan mijn vorige henro, toen het hotel Kaneko-ya speciaal voor me openging. Dit keer zie ik niemand daar, dus wandel ik door. Waar de ‘gewone’ henro hier linksaf de bergen ingaan, ga ik rechtdoor en volg de Sakamoto-rivier. Onderweg wandel ik even een winkeltje binnen om eten voor morgen te kopen: tijdens die bergetappe is niets te krijgen!
Hangende wandelpaden
Het weggetje langs de rivier wordt steeds smaller. Er wordt druk aan een wandel-/ fietspad gewerkt, dat boven de rivier komt ‘te hangen’. Ze zijn op verschillende stukken nog druk bezig met het aanbrengen van de verankering van het pad. Op die plekken stopt het pad opeens en zie je het gapende gat boven de stroom van de rivier. Best wel spannend om te zien.
Poppenfestival
In het plaatsje dat zich langs de rivier uitstrekt, zie je allemaal uitstallingen met kleine poppen. Volgens mij heeft dat iets te maken met de ‘dag van de keizer’ op 23 februari. Ook de Shinto-shrines zijn mooi aangekleed.
Sakamoto
Via een klein weggetje kom ik langs een Jinja en daar zie ik Sakamoto liggen. Het is een oud schoolgebouw en dat is te zien aan de vorm: veel scholen hier zijn in dezelfde tijd gebouwd en uniform uitgevoerd. Het zijn hoekige gebouwen van een verdieping of drie met een enorm plein ervoor. Mijn hotel ziet er van buiten minder uit: het zou ieder formeel gebouw kunnen zijn. Het is ongeveer 12:00 uur en ik heb de eerste 20 km van vandaag erop zitten.
Een erg vroege check-in
Als ik even rondkijk, zie ik dat er mensen in het hotel zijn. Ik maak kennis met de dame bij de receptie, die me direct incheckt en me mijn kamer wijst. Dat had ik niet verwacht, meestal mag je pas na 15:00 uur inchecken. Ik kan mijn bagage achterlaten in mijn kamer om zo ‘licht’ naar mijn eerste Bekkaku tempel te gaan: Jigen-ji. Dat is best fijn, want het is een forse klim naar bijna 700 meter. Ik krijg zelfs een kaartje waarop de route netjes is aangegeven.
Jigen-ji, bekkaku 3
Het is vandaag een licht zonnige dag en de temperatuur schommelt tussen de 13 en 18 graden. Dat betekent fijn wandelweer. De klim naar Jigen-ji verloopt dan ook voorspoedig. Omdat Sakamoto al op een meter of 200 hoogte ligt, hoef ik maar 500 meter te klimmen. De route leidt me langs wat kleine weggetjes en via wat bospaden.
Ritueel in de Bekkaku
In de tempel voer ik mijn ritueel uit bij het hoofd- en daishi-altaar. Eigenlijk net zoals in de andere tempels. Alleen weet ik niet wat de tempelspreuken voor de Bekkaku zijn. Daar ben ik deze trip ook niet achter gekomen, dus die heb ik overgeslagen. Bij de nokyocho-office wordt de eerste kalligrafie in mijn stempelboek geplaatst. Ik krijg het kaartje van de tempel en stop dat in het speciale vakje dat in deze nokyocho aanwezig is: zo heb ik alles van de Bekkaku bij elkaar! Dat is handig.
Een kalligrafie, drie stempels en de Bekkaku-kraal!
Ik betaal 300 yen voor de kalligrafie (de Bekkaku zijn nog goedkoper dan de tempels) en koop ook een kraal voor 500 yen. Omdat dit de eerste kraal is, moet ik kiezen voor welke uitvoering van mijn kralensnoer ik ga sparen: ik besluit een bruinige kraal te nemen. Bij iedere Bekkaku ga ik er één kopen, zodat ik aan het eind een snoer met 20 kralen kan rijgen.
Bezoekje aan de hondō
Omdat het nog vroeg is, besluit ik de berg nog wat verder op te wandelen om de hondō te bezoeken. Daarvoor klim ik nog even een extra stukje via wat glibberige paadjes. Gelukkig is het droog, ik lijk aan de goede kant van de berg te zitten, want het voelt wel alsof er regen is gevallen. De hondō is erg gericht op verering van de rotsen en stenen daar. Waarschijnlijk dateert die plek van voor het Boeddhisme en Shintoïsme en kent de plek een oorsprong in het animisme. Ik voel de energie van de plek en kan me voorstellen waarom iemand hier een heilige plek maakt. Op de weg terug naar de tempel glij ik op een nat stuk toch even uit, maar weet mezelf gelukkig op te vangen.
Vandaag geen waterval-training
De weg terug is even steil naar beneden als het naar boven was. Ik moet op mijn schreden terugkeren. Normaal kan je hier een waterval-training volgen bij de Kanjō-ga-daki shrine. Helaas is er te weinig water om de prachtige (neem ik aan) waterval te bezoeken of bekijken.
Morgen de bergen over
Onderweg ben ik al even bezig geweest met het plannen van mijn volgende etappe. Ik weet wat me te wachten staat. Ik moet twee bergen over om de tempels 20 en 21 te bezoeken. Samen met de hostess neem ik mijn schema door. Zij vindt mijn plan om naar tempel 23 te wandelen erg ambitieus. Toch ga ik dat morgen doen! Ze regelt voor me dat ik in minshuku Sazanka, naast tempel 23, kan overnachten. Daar krijg ik ook weer twee maaltijden, net als hier.
Pick-up/ delivery service
Om morgen bijtijds de bergen op te kunnen, besluit ik om gebruik te maken van de pick-up service, in dit geval de wegbrengservice. Maar what’s in a name. Dat betekent dat ik of onderaan de berg wordt afgezet, vrijwel naast het hotel waar ik vorige keer sliep, of bij de FamilyMart konbini langs de grote weg. Dat scheelt me morgen tijd en energie. En die zal ik nodig hebben, want ik ga twee bergen van 500 en één van 250m over om uiteindelijk bij Byōdō-ji uit te komen, tempel 22.
Een blaar!
Terug in Sakamoto kan ik al snel gebruikmaken van de badkamer. Ze hebben hier zowaar een onsen! Als ik me helemaal schoon aan het schrobben ben, zie ik dat ik een blaar heb op mijn grote teen. Dat is niet helemaal onverwacht, maar niet fijn omdat ik morgen moet klimmen en dalen. Helemaal schoon duik ik in het hete bad. Dat is een weldaad voor mijn, toch wel, vermoeide spieren. Vandaag heb ik meer dan 30 kilometer gewandeld en meer dan 1.000 hoogtemeters gemaakt. Daar ben ik nog niet aan gewend!
Samen eten
Tijdens het diner raak ik leuk in gesprek met een Duitse henro. Hij heeft in Duitsland Japans gestudeerd en kan zich dus prima verstaanbaar maken. Hij geeft aan dat de Japanners daar erg aan moeten wennen: een roodharige Duitser die vloeiend Japans spreekt! Hij heeft zich ook voorgenomen om alle Bekkaku te bezoeken. Ik ga hem vast vaker tegenkomen. Na het eten zoek ik direct mijn kamer op en ga lekker slapen. Morgen wordt een intensieve dag met veel klimmen en dalen!